Theo Baker, bu bahar Stanford Üniversitesi’nden mezun olurkençoğu öğrencinin sahip olmadığı bir başarı elde etti: kitapanlaşması ve Pulitzer Ödülüne eş değer George Polk Ödülü. Yakındayayınlanacak “How to Rule the World: An Education in Power atStanford University” (Dünyayı Nasıl Yönetirsin: StanfordÜniversitesi’nde İktidar Eğitimi) adlı kitabı, üniversiteningirişimcilik kültürünün karanlık yanlarını ortaya çıkarıyor.Baker’ın kitaptan yapılan alıntıları incelendiğinde, Stanford’dagirişimciliğin yalnızca bir hedef değil, tamamı içselleştirilmişbir baskı haline geldiği görülüyor
. Kitapta yüzlerce kişiylegörüşen Baker, “Stanford içindeki Stanford” olarak nitelendirilengizli dünyayı anlatıyor. Bu dünya davet-yalnız bir ortam: risksermayesi girişimcileri 18 yaşındaki öğrencileri ağırlarken, “önfikir” aşamasında yüzbinlerce dolar fon dağıtılıyor ve mentörlükile istismarın sınırı belirsiz kalıyor.Baskı Sistemi Tamamen İçselleştirildiYıllar önce Stanford öğrencileri bu baskıyı dışarıdanhissediyorlardı
. Günümüzde ise öğrenciler kampüse gelmeden başarıve girişimcilik beklentisini içselleştirmiş olarak geliyorlar.Üniversitesinin efsanevi startup dersi öğretmeni Steve Blank,Stanford’ı “yatılı bir inkübatör” olarak tanımlıyor. Bu açıklamaövgü değil, açık bir eleştiri.Girişimcilik hayali, öğrencilerin sıradan yaşam hedefleriniortadan kaldırıyor
. Ailelerle zaman geçirmek, ilişkiler kurmak,erken yetişkinliğin diğer miladları çoğunlukla feda ediliyor.Statüsü yüksek bir girişimci, yirmi beş yaşında muazzam miktardapara toplamış olabilir ve pazarlamadan cap table dinamiklerinekadar her şeyi bilir. Ancak aynı zamanda ailesinden uzak, tarihçeoluşturma imkanından yoksundur ve bu hızdan vazgeçme şansıyoktur.Sistem Sonuçlarının MaliyetiBaker’ın kitabı, bu sistemin yalnızca dolandırıcılık (ki buyaygın ve büyük ölçüde cezasız) şeklinde değil, kişisel maliyetlerde dahil olmak üzere daha derinlemesine sorunlarını vurguluyor.Oluşturulmayan ilişkiler, ertelenen yaşam hedefleri veistatistiksel olarak neredeyse kesin başarısızlık beklentisininkarşısında ödün verilen normal genç yetişkinlik, bu kurumun gerçekmasrafıdır.
