Osmaniye’de Yükseköğretim Kurumları Sınavı’nın (YKS) ikinci oturumu olan Alan Yeterlilik Testi’ne (AYT) katılmak için sınavın yapıldığı okula son saniyelerde ulaşan ancak geç kaldığı söylenerek kapıdan çevrilen 18 yaşındaki Rümeysa İşçi, sınav günü yaşadığı mağduriyeti ANKA Haber Ajansı’na anlattı.
Olayın etkisini hala atlatamadığını dile getiren Rümeysa İşçi, şunları söyledi:
“Sabah erkenden yola çıkmamıza rağmen trafik yoğunluğundan son bir dakika kala okulun önündeydik. Yetişmiştim ve iki kapı da açıktı. Görevliler benim geldiğimi görünce kapıyı yüzüme kapattılar. Orada kendi aralarında çelişki içerisinde alsak mı almasak mı diye konuştular. Ondan sonra beni almadılar. Benim hala saniyelerim vardı ama buna rağmen beni almadılar. Oradaki velilerin ‘Bu kız zamanında geldi, alın’ demesine rağmen beni almadılar. Sınava giremedim” diye konuştu.
“TÜM EMEKLERİM BİRKAÇ SANİYEYLE ÇÖP OLDU”
Yaşadığı mağduriyet nedeniyle ilgili birimlere şikayette bulunduğunu aktaran Rümeysa İşçi, “En büyük hayalim hemşirelik benim için hayal olarak kaldı. Ben çok çabaladım, çok emek sarfettim, çok yoğun bir dönemden geçtim” dedi.
Sınava giremediğini, emeklerinin karşılığını alamadığını anlatan Rümeysa İşçi, şöyle devam etti:
“Bu bir vicdan ve insanlık meselesi. Eğer oradakiler insanlıktan nasibini almış olsalardı bana yardımcı olurlardı. Kendi çocukları da olabilirdi. Kendi çocukları olsa onlara da mı o şekilde davranacaklardı? Çok mağdurum, çok üzülüyorum. Saf bir emek, saf bir çabaydı. Benim bir yıllık emeğim boşa gitti. Ben şimdi ne yapacağım? Tüm çabalarım tüm emeklerim birkaç saniyeyle çöp oldu. Ben şunu sorguluyorum. Oradaki ÖSYM görevlisinin kendi çocuğu olsaydı aynısını yapabilecek miydi? Onu o şekilde bırakmaya içi elverecek miydi?”
ANNE NAZİFE İŞÇİ: “MAĞDURİYETİMİZİN GİDERİLMESİNİ İSTİYORUZ”
Anne Nazife İşçi ise şunları söyledi:
“Veliler bahçede sohbet ediyorlardı. Her iki kapı da açıktı. Kapılar açık olduğu halde bizi görüp kaçtılar ve bütün veliler hala içerideydi. Biz giremedik. Giremediğimiz için mağduruz. Kızım kendince çok çalışmıştı. Hiçbir özel eğitim almamıştı. Hastanede staj görüyordu. Staj sonrası kütüphaneye gidip orada ders çalışıyordu. Bazen kütüphaneden gece yarıları geliyordu. Tek hayali bu sene kazanıp hemşire olabilmekti. Hemşireliği çok istiyordu. Bir an önce derslerinde başarılı olup, sınava girip, hemşirelik istiyordu. Çünkü bizim beklemek gibi kalmak gibi bir alternatifimiz yoktu. Çalışkan bir öğrenciydi, çalışıyordu. Azimliydi ama böyle bir durumla karşılaşacağımızı hiç bilememiştik. Bu duruma maruz kaldık. Neye uğradığımızı bilemedik. Yapılan hareket hiç hoş değildi. Söylenecek bir kelime bulamıyorum. Bizim bu mağduriyetimizin giderilmesini istiyoruz.”
