92 yıldır aynı yerde: Babadan oğula geçen miras: ‘Tanesine 10 bin dolar verdiler ama satmadım’
Adana’nın Kozan ilçesinde Cumhuriyet’in ilk yıllarında kurulan 92 yıllık akaryakıt istasyonu geçmişin izlerini yaşatmayı sürdürüyor. Mehmet Celal Bilgiç tarafından 1934 yılında kurulan akaryakıt istasyonu, uzun yıllar ilçenin ulaşım hayatının önemli duraklarından biri oldu. İlçedeki ilk otomobillerden kamyonlara, resmi kurum araçlarından şehirlerarası yolcu taşıyan şoförlere kadar binlerce araç yıllarca yakıtını bu istasyondan aldı. Günümüzde ise tarihi pompaları, eski yakıt fıçıları ve döneme ait ekipmanlarıyla ilçenin nostalji noktalarından biri olarak dikkat çekiyor.
“BABAMIN EMANETİ, SATMAYI HİÇ DÜŞÜNMEDİM”
Ümit Bilgiç, çocukluğunun ve hayatının büyük bölümünün bu istasyonda geçtiğini belirterek, aile mirasını yaşatmaya çalıştıklarını söyledi. Bilgiç, “Babam 1934 yılında İskenderun Limanı’ndan kamyonlarla getirilen benzin ve gaz yağını teneke ve fıçılarla satıyordu. 1958 yılında ilk akaryakıt pompaları geldi. O yıllarda ilçedeki şoförler, hakimler, savcılar ve resmi kurum araçları yakıtını buradan alırdı” dedi.
Henüz 9 yaşındayken babasının yanında çalışmaya başladığını ifade eden Bilgiç, “Sigortam burada yapıldı, burada çalışarak emekli oldum. Bu istasyona her baktığımda çocukluğumu ve babamı görüyorum. Burası sadece bir akaryakıt istasyonu değil, ailemizin ve Kozan’ın hafızası” diye konuştu.
“10 BİN DOLARLIK TEKLİFİ GERİ ÇEVİRDİM”
Tarihi akaryakıt pompalarının koleksiyoncuların da ilgisini çektiğini belirten Bilgiç, yıllar önce Ankara’dan gelen bir iş adamının pompalardan biri için 10 bin dolar teklif ettiğini ancak bu teklifi kabul etmediğini söyledi. Bilgiç, “Bu pompalar benim için bir eşya değil, babamın emaneti. Parayla ölçülecek bir değeri yok. 1958 ve 1974 model iki tarihi pompa ile eski yakıt fıçılarını gözümüz gibi koruyoruz. Bunları satmayı hiç düşünmedim” ifadelerini kullandı.
“YAŞAYAN BİR NOSTALJİ DURAĞI OLSUN İSTİYORUZ”
Tarihi istasyonu gelecek nesillere de tanıtmayı hedeflediklerini belirten Ümit Bilgiç, “İnsanların gelip geçmişi hissedebileceği, çayını kahvesini içebileceği nostaljik bir yaşam alanı oluşturmak istiyoruz. Burası yalnızca ailemizin değil, Kozan’ın geçmişini anlatan yaşayan bir hatıra. Korunarak turizme kazandırılmasının hem ilçemizin tanıtımına hem de kültürel mirasına katkı sağlayacağına inanıyoruz” dedi.
