Teknoloji sektöründe son dönemde yaşanan kitlesel işten çıkarmaların ardından yazılım mühendisleri arasındaki rekabet zirveye ulaşırken, yapay zekanın günlük işleyişe entegre olması insan kaynakları (İK) süreçlerinde adeta bir atom bombası etkisi yarattı.
Google DeepMind ve Anthropic gibi devlerden gelen son veriler, yazılımcıların neredeyse tamamının artık kod yazma, veri analizi ve hata ayıklama süreçlerinde yapay zekadan destek aldığını gösteriyor. Ancak şirketlerin mülakat yöntemleri, yapay zekanın dönüştürdüğü bu yeni çalışma modelinin çok gerisinde kaldı.
SINAV DEVRİ KAPANDI
yıllardır yazılımcı adaylarını üniversite sınavı benzeri, katı kuralları olan ezbere kodlama testlerine tabi tutan şirketler, artık bu yöntemlerin adayın gerçek potansiyelini yansıtmadığını kabul ediyor. Sektör otoriteleri, yapay zekanın yazılım mühendisliğini “düz işçilikten” çıkarıp, üst düzey kararlar alan bir “mimarlık veya yapımcılık” rolüne dönüştürdüğünü savunuyor.
Navigasyon Benzetmesi: Uzmanlar, yapay zekanın yazılımdaki rolünü, sürücüye yol tarif eden ama varış noktasını seçmeyen navigasyon uygulamalarına benzetiyor. Hal böyleyken, birçok şirketin mülakatlarda yapay zeka kullanımını yasaklaması ve kopya endişesiyle ekran paylaşımı talep etmesi, iş dünyası ile gerçek hayat arasındaki uçurumu her geçen gün daha da büyütüyor.
KRİTELER DURMADAN DEĞİŞİYOR
Yapay zeka modellerinin her geçen gün daha da zekileşmesi, şirketlerin iş ilanlarındaki aranan özelliklerin sürekli yer değiştirmesine neden oluyor. Örneğin; bir pozisyon için belirli bir programlama dilinde uzmanlık şartı koşan bir şirket, sadece üç hafta sonra yapay zekanın diller arası çeviriyi hatasız ve saniyeler içinde yaptığını görerek bu kriterden vazgeçebiliyor.
İşe alım uzmanları, bu durumu “hem adaylar hem de yöneticiler için her hafta yer değiştiren hareketli bir hedefi vurmaya çalışmak” olarak tanımlıyor.
