Haziran ayında Antarktika’da termometreler 15 dereceyi gösterdi. Bu cümleyi bir daha okuyun; çünkü söz konusu yer, yılın bu döneminde dondurucu soğuğun hüküm sürmesi gereken kutup kıtası.
Arjantin’e ait Esperanza Üssü, 6 Haziran’da 15.4 dereceyle kendi kış rekorunu kırdı. 1998’de belirlenen bir önceki rekora göre 2 derece daha yüksek olan bu değer, tek başına bile ciddi bir uyarı niteliği taşırdı. Ama durum bunun çok ötesinde. Yarımadadaki Marambio ve San Martin üsleri de aynı süreçte kendi sıcaklık rekorlarını güncelledi; üç hafta boyunca günlük maksimum sıcaklıklar, donma noktasının altına hiç düşmedi.
Groningen Üniversitesi’nden iklim bilimci Profesör Raúl Cordero, bu tabloyu “tamamen çılgınca” olarak tanımlıyor. Esperanza’daki ölçümün, mevsim normalleri için beklenen değerlerin tam 20 derece üzerinde olduğunu belirten Cordero, bunun sıradan bir hava dalgası olmadığını açıkça ifade ediyor.
Karlar eriyor, penguen kolonileri tehdit altında
Antarktika Yarımadası zaten küresel ısınmadan en sert darbeyi alan bölgelerin başında. 1950’den bu yana ortalama sıcaklıklar yaklaşık 3 derece yükseldi; bu hız, küresel ortalamanın tam beş katı. Eriyen deniz buzları altındaki koyu okyanus yüzeyini açığa çıkarıyor, o yüzey güneş ısısını emer, ısınan su daha fazla buzu eritiyor. Döngü böyle devam ediyor.
Bu sürecin somut sonuçları artık gözle görülür hale gelmiş durumda. Kışın kar yağması gereken araziler açık toprak olarak kaldı; kar yerine yağmur düştü. Bu yağmurlar donduğunda penguen kolonilerinin yaşam alanlarını tehlikeli zemine çeviriyor, üs personelinin hareketini kısıtlıyor. Kral George Adası’ndaki Collins Buzulu’nun zirvesine çıkan glaciyologlar ise kışın ortasında, beslenip büyümesi gereken bir buzulun eridiğini bizzat gözlemledi.
Uzmanlar, bu gidişatın önümüzdeki yıllarda daha sık ve daha şiddetli olaylarla süreceği konusunda hemfikir. Haziran başında kırılan bu son rekorun da fazla uzun ömürlü olmayacağı açık.
