Küresel ısınma, sadece buzulları eritmekle kalmıyor; maaş bordrolarını, şirket kârlarını ve devlet bütçelerini de tehdit ediyor. LSE’nin son çalışması, küresel sıcaklık artışının kontrol altına alınmadığı bir senaryoda, önümüzdeki 25 yıl içinde dünya ekonomisinin tarihsel bir gelir kaybıyla karşı karşıya kalacağını öngörüyor.
GELİR KAYBI KAPIDA: EN BÜYÜK DARBEYİ YOKSUL ÜLKELER ALACAK
Ekonomim’in haberine göre, Raporda, sanayi öncesi döneme göre sıcaklıkların 2,2°C ile 2,8°C arasında artacağı varsayılan “en kötü senaryo” analiz edildi. Rapora göre küresel anlamda kişi başına gelirlerde %3 ila %15 arasında kayıp yaşanacak.
İklim krizinde sorumluluğu en az olan yoksul ülkeler, %8 ila %18 arasındaki kayıpla faturayı en ağır ödeyen kesim olacak.
EKONOMİNİN “İKLİM DENKLEM”: ENFLASYON VE BORÇLANMA ARTIYOR
İklim krizi sadece üretimi değil, finansal dengeleri de sarsıyor. Tarım, balıkçılık ve turizm gibi sektörlerdeki verim kaybı gıda fiyatlarını yukarı çekerek enflasyonu tetikliyor. Öte yandan, afet sonrası yeniden inşa çalışmaları kamu harcamalarını artırırken, ülkelerin kredi notları ve borçlanma maliyetleri de “iklim riskinden” doğrudan etkilenmeye başlıyor.
“1 DOLARLIK YATIRIM 4 DOLARI KURTARABİLİR”
Araştırmanın en dikkat çekici çıktılarından biri de “eylemsizliğin maliyeti” oldu. Uzmanlar, uyum projelerine yapılacak her 1 dolarlık yatırımın, gelecekteki 4 dolarlık kaybı önleyebileceğini hesaplıyor. Bu kapsamda öne çıkan stratejik alanlar Modern sulama altyapıları ve taşkın koruma sistemleri, Erken uyarı mekanizmaları ve İklim direncine sahip şehir planlaması olarak sıralanıyor.
TÜRKİYE İÇİN EKONOMİK GÜVENLİK UYARISI
Türkiye gibi tarım ve turizm potansiyeli yüksek ülkeler için iklim değişikliği artık bir “ekonomik güvenlik” meselesi. Su stresi, orman yangınları ve deniz seviyesindeki yükselme; doğrudan istihdamı, büyümeyi ve fiyat istikrarını tehdit ediyor. Uzmanlara göre, Paris Anlaşması’ndaki 1,5°C hedefinden uzaklaşmak, trilyonlarca dolarlık küresel zarara davetiye çıkarmak anlamına geliyor.
İklim kriziyle mücadele artık sadece çevreyi korumak için değil, ekonomik refahı sürdürmek için de bir zorunluluk haline gelmiş durumda.
