Kredi kartı düzenlemelerinde, kart sahiplerinin aylık nakit akışını doğrudan etkileyen en kritik parametrelerden biri kartın toplam limiti olarak öne çıkıyor. Mevcut mevzuata göre, dönem borcunun miktarı ne olursa olsun, bir kredi kartının toplam limiti 50.000 TL barajını geçtiği an, yasal olarak ödenmesi gereken asgari tutar oranı %20’den %40’a yükseliyor.
KURAL DÖNEM BORCUNA DEĞİL TANIMLI LİMİTE BAĞLI
Sistemdeki en belirgin teknik detay, asgari ödeme oranının harcanan bakiyeden ziyade banka tarafından tanımlanan toplam limit üzerinden hesaplanmasıdır. Kart sahibi, kendisine tahsis edilen limitin sadece küçük bir kısmını kullansa dahi, kart limiti 50.000 TL’nin üzerinde olduğu sürece %40’lık yüksek oranlı asgari ödeme kuralına tabi tutuluyor.
50.000 TL üzerindeki limitlerde asgari ödeme yükünün iki katına çıkması, asgari tutarın altında ödeme yapılması veya borcun kısmen kapatılması durumunda devreye giren faiz yükümlülüklerini de etkiliyor. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) tarafından belirlenen kademeli faiz yapısında borç bakiyesi arttıkça uygulanan azami akdi ve gecikme faizi oranları da yükseliyor:
30.000 TL altındaki borçlar için en düşük faiz kademesi uygulanır. 30.000 TL – 180.000 TL arasındaki borçlar için orta faiz kademesi uygulanır. 180.000 TL üzerindeki borçlar için en yüksek faiz kademesi uygulanır.
Kart limiti 50.000 TL’nin üzerinde olan bir kullanıcının asgari ödeme tutarını yatıramaması halinde, kalan bakiye borç tutarına bağlı olarak daha yüksek faiz basamaklarına maruz kalabiliyor.
UZMANLARDAN UYARI GELDİ
Aylık likidite yönetiminde zorlanan tüketiciler açısından, kullanmadıkları atıl limitler doğrudan bir nakit baskısına dönüşebiliyor. Bu noktada kart sahiplerinin izleyebileceği en somut adım; fiilen ihtiyaç duymadıkları yüksek limitleri 50.000 TL eşiğinin altına indirmek veya toplam limiti farklı bankalara ait kartlar arasında dengeli dağıtmaktır. Bu durumda aynı harcama tutarında dahi ay sonunda ödenmesi gereken zorunlu nakit miktarı yarı yarıya düşürülebiliyor.
