Türkçe öğretmeni Gökçen Oruç, mesleğinde onuncu yılını geride bırakırken günümüzün önemli problemlerinden biri olan akran zorbalığına dikkat çeken bir kitap kaleme aldı.
Kendi öğrencisinden ilham alarak yazdığı bu eserde, anlaşılmadığını hisseden, dışlanan ve “normal” olmaya çabalayan bir çocuğun karşılaştığı güçlükleri anlatıyor.
Eserinde empati ve hoşgörünün değerini öne çıkaran Oruç, kitabını şu sözlerle özetliyor: “Bu hikâye, görülmeyen ve duyulmayan bir çocuğun içten gelen sessiz haykırışını yansıtıyor. Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey anlayış ve hoşgörü. Çünkü bazen bir çocuğun hayatına dokunmak, yalnızca onu gerçekten anlamakla mümkün olur.”
