Son anatomik incelemeler ve yüksek hızlı kameralarla yapılan araştırmalar, bu benzersiz kabiliyetin göğüs kafesi ile bel bölgesi arasındaki esneklik ve sertlik farkından kaynaklandığını bilimsel olarak ortaya koydu.
Yüzyılı aşkın bir süredir bilim dünyasının en merak edilen konuları arasında yer alan “kedilerin her zaman dört ayak üstüne düşmesi” olgusu, gerçekleştirilen son anatomik araştırmalarla net bir bilimsel açıklamaya kavuştu. Kedilerin havada yön değiştirerek bacaklarının üzerine iniş yapabilme yeteneği, gelişmiş teknolojiyle desteklenen yeni gözlemler sayesinde tüm detaylarıyla aydınlatıldı.
Kedilerin düşüş esnasındaki bu etkileyici hareketi ilk olarak 1894 yılında Fransız fizyolog Étienne-Jules Marey tarafından yüksek hızlı fotoğraf tekniği kullanılarak kayıt altına alınmıştı. Elde edilen görüntülerde, hayvanın başlangıçta hiçbir dönme ivmesi yokken serbest düşüşe geçtiği, ancak yere temastan hemen önce vücut pozisyonunu milisaniyeler içinde düzelttiği tespit edilmişti.
Başlangıçta durağan olan bir cismin dışarıdan bir destek almadan havada kendi ekseni etrafında dönmesi, klasik fizik yasalarıyla çelişiyor gibi göründüğü için bilim dünyasında uzun yıllar boyunca büyük tartışmalara neden oldu. Ancak ilerleyen süreçte yapılan matematiksel modellemeler, kedilerin vücut bölümlerini birbirine zıt yönlerde hareket ettirerek bu dönüşü gerçekleştirebildiğini gösterdi.
Yamaguchi Üniversitesi bünyesinde çalışmalarını sürdüren veteriner fizyolog Yasuo Higurashi ve ekibi, kedilerin omurga yapısını detaylı incelemeye alarak torasik (göğüs) ile lomber (bel) omurları arasındaki esneklik oranlarını ölçümledi. Araştırma sonucunda elde edilen veriler şu dikkat çekici farkları ortaya koydu:
Göğüs Bölgesi Omurları: Bel bölgesine kıyasla yaklaşık üç kat daha geniş bir hareket açısına sahiptir.
Sertlik Seviyesi: Ön gövdenin sertlik direnci çok daha düşük olduğundan, bu anatomik yapı kedinin ön bölümünün çok daha rahat ve hızlı dönmesini tetikler.
Yüksek hızlı kameralarla kayıt altına alınan düşüş anlarında, dönüş hareketinin bütünsel bir yapıda tek seferde gerçekleşmediği saptandı. Mekanizmanın işleyişine göre; esnek yapıdaki ön gövde dönüş hamlesini ilk başlatan kısım oluyor. Daha ağır ve dirençli olan arka gövde ise milisaniyelik son derece kısa bir gecikmeyle bu hareketi izliyor.
Ön bölümün başlattığı ivmeyi arka bölümün tamamlamasıyla birlikte, kediler milisaniyeler içinde gövdelerini yere paralel konuma getirerek neredeyse sıfır hatayla güvenli bir iniş gerçekleştiriyor.
