Bilim insanları, “Alathar” (Arapça’da iz anlamına geliyor) adını verdikleri bir bölgede, yüzlerce hayvan izinin arasına karışmış yedi benzersiz insan ayak izi tespit etti. 2017 yılında rüzgar ve hava olaylarının üstteki tortu tabakasını süpürmesiyle tesadüfen bulunan bu bölge, aslında kadim bir otoyolun “dinlenme tesisi” gibiydi.
MUCİZEVİ ÇAMUR ARKEOLOJİNİN EN BÜYÜK DOSTU
Bu izlerin günümüze kadar ulaşması tam bir mucize. Yapılan deneysel çalışmalar, çamurdaki ayak izlerinin normal şartlarda 4 gün içinde tanınmaz hale geldiğini gösteriyor. Ancak Alathar’daki bu izler, yapıldığı anda hızla kurumuş ve ardından gelen sediment tabakasıyla mühürlenmiş. Tıpkı dondurulmuş bir an gibi, 115 bin yıl boyunca bozulmadan kalmışlar.
KİM BU GİZEMLİ YOLCULAR?
O dönemde dünyada sadece biz (Homo sapiens) yoktuk; Neandertaller de sahnedeydi. Ancak araştırmacılar bu izlerin kesinlikle Homo sapiens’e ait olduğunu savunuyor. Nedenleri ise şunlar:
Zamanlama: O dönemde Neandertallerin bu bölgede (Levant ve Arabistan) olduğuna dair hiçbir kanıt yok.
Boyut: İzlerin büyüklüğü, Neandertallerden ziyade erken dönem modern insanının ayak yapısıyla tam olarak örtüşüyor.
TARİH ÖNCESİ DİNLENME TESİSİ
Peki bu insanlar orada ne yapıyordu? İlginç bir şekilde bölgede avcılık izine (kemiklerde bıçak izi vb.) rastlanmadı. Bilim insanlarına göre bu göl, göç eden devasa hayvan sürülerinin ve insanların susuzluğunu giderdiği geçici bir “su molası” noktasıydı. İnsanlar burada sadece kısa bir süre kalmış, sularını içmiş ve yollarına devam etmişler.
BUZUL ÇAĞINDAN ÖNCEKİ SON DURAK
Bu ayak izlerini bırakan insanlar, muhtemelen yaklaşan Buzul Çağı’ndan kaçan ya da iklim değişikliği nedeniyle yeni yurtlar arayan ilk kaşiflerdi. Arkalarından başka kimsenin gelmemiş olması ve izlerin üzerine hemen yeni bir tortu tabakasının binmesi, onların o bölgeden geçen “son yolcular” olabileceğini gösteriyor.
