Yıllardır saflığın ve düşük zekanın simgesi sayılan efsanevi dodo kuşları hakkındaki tarihi kabuller tamamen değişiyor. 1662 yılından bu yana haklarında kurulan olumsuz algı, yayınlanan yeni bir bilimsel çalışmayla birlikte yıkıldı.
Zoological Journal of the Linnean Society dergisinde yer alan araştırmada, günümüze ulaşan üç dodo kafatası gelişmiş tomografi cihazlarıyla incelendi. Kanada’daki Lethbridge Üniversitesi’nden Sara Citron ve ekibi, bu taramalar sayesinde dodo beyninin üç boyutlu bir modelini oluşturdu. Elde edilen veriler, dodoların beyin büyüklüğünün vücut oranlarına göre yetersiz kalmadığını gösterdi.
Bilişsel kapasiteleri bakımından diğer güvercin türleriyle tamamen benzer bir seviyedeydiler. İnsanlarla ilk karşılaşmalarında sergiledikleri uysal tavırlar ise aptallıktan değil, evrimleştikleri ortamda hiçbir doğal yırtıcının bulunmamasından kaynaklıydı.
Gece yaşamına uyumlu anatomik özellikler
Uzmanlar Vera Weisbecker ve Andrew Iwaniuk’un da yer aldığı çalışma ekibi, dodo beynindeki hafıza bölgelerinin güvercin familyasıyla eşdeğer büyüklükte olduğunu aktardı. Taramalarda dikkat çeken bir diğer ayrıntı ise küçülmüş optik lob yapısıydı. Baykuş veya kivi gibi gece aktif olan türlerde görülen bu özellik, dodoların da alacakaranlıkta ya da gece saatlerinde hareket etmiş olabileceğine işaret ediyor. Ayrıca yapılan son ölçümler, dodo kuşlarının hantal değil; aksine uzun, ince ve gayet hızlı bir anatomiye sahip olduğunu kanıtladı.
